Eskerrik asko

Joan den larunbatean, urriaren 30ean, Kirruli Kultur Elkarteak antolatutako III. erakusketa mikologikoa ospatu zen Indautxun. Eguraldi ona, partaidetza izugarria, giro ederra... Ehunka auzokide hurbildu ziren Dr. Areilza kalera onddoak ikustera, zizak dastatzeraeta... goiz ososan zehar. Ordu bat t'erdietan pintxo lehiaketaren sariak erabaki ziren: Lehenengo saria Meatxa tabernara joan zen, eta bigarrena Zuloa tabernak lortu zuen. Zorionak!

Hemendik eskerrik beroenak eman nahi dizkizuegu parte hartu zenuten lagun guztioi:

Eskerrik asko 517 onddo eta ziza desberdinak bildu eta klasifikatu zituzten Uribarriko adituei.

Mila esker, pintxo lehiaketako epaileei; egurrezko eskultura bertan landu zuen Iñakiri; goiza alaitu ziguten trikitilariei; milaka pintxo dohainik egin zituzten Kirruliko sukaldariei...

Eskerrik asko pintxo lehiaketan parte hartu zuten taberna guztiei: Abesbatza, Anaiak, Ados, Kirruli Lúpulo, Muskitza, Meatxa, Purple, Ziripot, Zuloa...

Eskerrik asko auzoko dendari, tabernari eta auzokideei emandako harreragaitik.

Eta mila esker Kirruli Kultur Elkarteko dozenaka kideei azken asteetako auzolanagaitik.

(Argazkiak ikusteko klikatu hemen).

bilbo ezagutzen duzu?

Bai! Askok asmatu duzue! San Anton Elizan dago, matxinatuak urkatu zituzten lekuan bertan. Erantzun zuzena bidali duzuen artean, zozketa egin dugu, eta irabazlea (tatxan...!)

ARANTZA ORIBE izan da

Beraz Arantzari hilebete honetan Inpernuko Hauspoak "Bizi ta pentsatu" atalean gomendatzen duen liburua (edo DVD) oparituko diogu. ZORIONAK!

Bilbo ezagutzen duzu?

EL MOTIN DE LA SAL

En 1631, Felipe IV extendió una Real Orden por la que la sal pasaba a ser monopolio de la Corona, es decir, sólo la Corona española podía venderla, a un precio abusivo y además aplicando fuertes impuestos. Felipe IV había jurado los Fueros y esta Orden era por tanto ilegal, pero se vio arropado por los aristócratas y jauntxos de Bizkaia. La sal era una mercancía imprescindible utilizada por los comerciantes para conservar la carne y el pescado, por lo que esta medida perjudicaba en gran manera a los comerciantes y al pueblo llano. Durante tres años hubo diversas revueltas, siendo la más importante la del año 1634 en Bilbao, tras la cual fueron apresados seis de los cabecillas y ajusticiados el 24 de mayo, tres a garrote vil y los otros tres ahorcados en la plaza pública. Esta es la placa que conmemora la valentía de los amotinados, y que está colocada en el lugar de la ejecución.

LEHIAKETA: ¿Dónde está colocada esta placa? Si sabes la respuesta, envíala a kirrulielkarte@gmail.com , o llévala a Kirruli junto con tu nombre y teléfono antes del 15 de junio. Entre los acertantes se sorteará un libro.

Bilbo ezagutzen duzu? LEHIAKETA

Hilero galdera bat egingo dugu Bilbori buruz, eta erantzun zuzen guztien artean zozketa bat egingo dugu. Apirilako saria bi lagunentzako bazkaria izango da, Kirruli Elkartean bertan. Erantzunak kirrulielkarte@gmail.com helbidera bidali behar dira. Epea aprilaren25an bukatzen da.


MELPOMENE. (Una historia de terrorismo estético que, por una vez, acabó bien)

1911n, J.C.Arriagaren urtemuga zela eta, Bilboko Udaletxeak musiko honen oroimenean eskultura bat enkargatu zion Durrio eskultoreari. Durrio Parisen bizi zen eta Gaugin, Picasso eta abarrekin bizitza eta arteari buruzko ideiak konpartitzen zituen. Atzerapen batzuen ostean,1933an Doña Casildako Parkeko Pergolan inauguratu zen. Atzerapenak merezi izan zuen: eskultura ederra, benetan. Melpomene, Arteko Musa, neska lirain baten gisa agertzen da, bilusik, zerura begira, Arriaga hain gaztea hil den zergatia ulertu ezinik. Bularraren kontra daukan lirak adierazten du bere mina: lirako kordak malkoak dira. Brontzez eginda dago eta estilo modernista dauka. Oinarria, berriz, granito gorrizkoa da, sendo, astuna, geometrikoa. Esfinge batek, eternitatea adieraziz, musaren malkoak jasotzen ditu.

Pero despues de la guerra, los valores morales y estéticos de los prohombres de Bilbao habían cambiado, y unos cuantos personajes que firmaban como "un grupo de bilbainos amantes del buen arte" escribieron un panfleto en el que se podían leer majaderías tales como "No estamos de acuerdo con esa desgraciada matrona, verdadero engendro del mal gusto, más propia para un anuncio de charcutería". Y amenazaban con que "una buena mañana aparezca destripada una jamona que precisó de aquella cochina república de trabajadores para su desgraciado engendro". La "Gaceta del Norte" apoyó e infló la polémca, y pronto aparecieron artículos pidiendo que se fundiera la escultura y con el bronce se hicera un busto a Arriaga, ya que la pobre Melpómene "avivaba las bajas pasiones". Al fin el Ayuntamiento capituló, escondieron a la representación del arte en el sótano del museo, y encargaron a Enrique Barros, discípulo de Durrio, que hiciese una nueva escultura, pero esta vez vestida de pies a cabeza.

Franco hiltzean, Udaletxeak benetako musa sototik atara behar zela erabaki zuen, eta gaur egun museoren aurrean ikusi daiteke, bere edertasun osoaz.

LEHIAKETARAKO GALDERA: Musaren ordezkoa (jantzita dagoana) nun dago gaur egun?( Laguntza: Begiratu ezkerreko zutabean dagoan inkesta)